Het Zwarte Gat

Het is nu de tweede keer dat me dit overkomt, maar het bestaat dus echt… het beroemde zwarte gat waar je invalt als je met hart en ziel ergens naartoe gewerkt hebt en plots…. is het klaar.

Na Ravenburcht speelde het nog niet zo erg, ik wist dat er nog een tweede boek zou komen dus ik begon al vast research te doen. Ik was nog volop bezig met mijn online persona dus eigenlijk was er werk genoeg tussen het indienen van het manuscript en de verbeterrondes.

Met Wolvenhart valt het zwarte gat me zwaarder, heb ik het gevoel. Oh ja, er komt een derde boek en ik heb er zelfs al een titel voor, maar voor ik echt aan nummer drie kan beginnen moet ik nog research doen en laat dat nu een probleem zijn want daarvoor moet ik mij verplaatsen. En dat valt in Corona tijden niet echt mee.

Ik zou van alles kunnen doen. Nog een novelle schrijven, een kort verhaal, oude verhalen reviseren, …. noem maar op. Maar om één of andere reden heb ik daar momenteel niet echt zin in. En toch… en toch wil ik schrijven. Het is als een ziekte, een obsessie haast en dat lijkt me niet gezond.

Morgen gaan we met de (klein)kinderen naar een dierenpark, dat zal de zinnen alvast wat verzetten. En misschien doe ik daar wel een paar leuke ideetjes op, je weet nooit 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: